Innoveren in de zorg via IQ alleen?

Laatst ‘De patiënt in de hoofdrol’ bij Tegenlicht (VPRO) gezien? Dan weet je hoe snel technische ontwikkelingen in de zorg gaan. Maar als zorgwerker weten we nauwelijks wat er allemaal al technisch mogelijk is.

Lieke du BoisDoor Lieke du Bois

Techniek in de zorg, wat gaat dat betekenen voor onze manier van werken en wat gebeurt er met de positie van de patiënt? Is het niet zo dat we allemaal proberen de ontwikkelingen te volgen, maar moeten concluderen dat het gewoon niet bij te houden is? Ja, dat is zo.
Lopen we niet achter in het besef dat de patiënt simpelweg onze klant is zoals we dat bij de bakker zijn? Ja, dat klopt. Is dit moedwillig omdat we niet anders willen? Nee, ik geloof het niet.

Buffelaars
Iedereen kent de ‘buffelaars’ in de zorg. De verpleegkundigen en verzorgenden die elke week van late naar vroege en nachtdienst rennen en weer terug. Die op het laatste moment ziektedagen van collega’s opvangen en hierdoor privé afspraken verzetten.

Moedwillig niet willen innoveren? Ik geloof er niks van.
Proberen er het beste van te maken? Dat denk ik wel.
Gemotiveerd voor het vak en de ontwikkelingen hierin? Ik twijfel.

Minder personeel
Is er wel voldoende ruimte in agenda en geest om de snelheid van de ontwikkelingen te kunnen volgen? Is het niet bedreigend om te zien dat een apparaat de helft van het werk over kan nemen van de verpleegkundige? Gezegd wordt dat de vrijkomende tijd gebruikt kan worden om aandacht en tijd aan de patiënt te kunnen besteden. Dat wil iedere verpleegkundige, daar ben ik van overtuigd. Maar gebeurt dat ook werkelijk of betekent het dat we het straks met de helft minder personeel kunnen gaan doen?

En ik dan…
Deze twijfels bij verpleegkundigen en verzorgenden zorgen voor veel weerstand rond de technische innovatie. Innovaties die allereerst haast niet meer te volgen zijn en ten tweede het vak dusdanig veranderen dat vooral de persoonlijke vraag overblijft: wat betekent dit voor mij in mijn functie?

Door de snelheid van innoveren vergeten we vaak de allerbelangrijkste basis voor borging van de innovaties: draagvlak binnen het werkveld zelf. Iedereen die (extern) betrokken is bij de ontwikkelingen loopt er vroeg of laat tegenaan.
“Ik snap het niet, ik krijg de afdelingen gewoon niet mee. Ik dacht dat medewerkers in de zorg juist zelf ook meer tijd wilden hebben voor hun patiënt of cliënt. Met dit apparaat kan dat en nu willen ze niet meewerken”.
Daar zit de angel in de innovatie, als je het mij vraagt.

Luisteren
Om de technische innovaties daadwerkelijk te kunnen invoeren is er meer nodig dan externe overtuigingskracht. Er is begrip en betrokkenheid voor nodig, know how van de werkvloer en bereidheid om daadwerkelijk te luisteren naar en te investeren in medewerkers.

Sociale innovatie, de basis voor alle vernieuwingen. En ja, we lopen al achter. Veel tijd is er niet meer. Als medewerkers er niet mee willen gaan werken, kost een innovatie alleen maar veel geld en komt nooit goed van de grond. En dat in tijden van zware bezuinigingen…

Doen
Op de vraag waarom iemand voor een vak in de zorg kiest is steevast het antwoord: “Omdat ik iets voor een ander wil betekenen. Ik wil iets doen wat er daadwerkelijk toe doet”.

In mijn ogen is ondersteuning en investering in deze motivatie van medewerkers essentieel om vervolgens sociale + technische innovatie hand in hand hun werk te laten doen. Laten we hier iets mee doen in plaats van te praten over … Dan kunnen we nog meer profijt krijgen van het ‘buffeltempo’ van de werkvloer.

Over de auteur:
Lieke du Bois, Directeur/ Eigenaar De Keerzijde BV.  Een trainingsbureau gespecialiseerd in ervaringstrainingen in de zorg. Keywords: sociale innovatie, investering in EQ.

Advertenties