Virtual reality: rollercoaster voor zorg

Onlangs maakte ik een virtual reality reis. Ik werd misselijk in een rollercoaster en zweefde door de kosmos. Kan VR ook grensverleggend zijn voor zorg, vroeg ik me af.

IMG_2727Natuurlijk wordt er al gekeken naar de mogelijkheden van virtual reality in de zorg. Vooral in de geestelijke gezondheidszorg wordt al flink geëxperimenteerd en ook zijn er al VR-brillen voor chirurgen.
Maar hoe staat het er mee in de ouderen- en gehandicaptenzorg zorg, dacht ik. Hoe mooi zou het bijvoorbeeld zijn als een hoogbejaarde, chronisch zieke of gehandicapte nog een keer virtueel ‘op vakantie’ kan naar een oord dat bovenaan zijn wensenlijstje staat. Of gewoon letterlijk even ergens anders kan zijn, zodat de eenzaamheid niet zo zwaar valt.

Snoezelen
En, vroeg ik af, zou het wat kunnen zijn voor mensen met dementie? Natuurlijk, ze moeten eerst langzaam wennen aan dat ‘ding’ op hun hoofd, maar dan… Dan kunnen ze een reis kan maken naar hun verleden. Naar een stad uit 1950 met bakfietsen en paardentrams. Waar de gapers nog boven drogisterijen hangen en de kruidenierwinkels nog van die hoge toonbanken hebben. Waar ze ook het geroezemoes van toen kunnen horen. Zou dit niet een mooie nieuwe vorm van reminiscentie, smoezelen kunnen zijn?

Terminale zorg
Of wat te denken van het inzetten van VR voor mensen die niet of moeilijk lopen? Zodat zij een beweegbelevenis ervaren. Dat ze bijvoorbeeld naar een virtueel golfterrein kunnen, zwemmen met dolfijnen, vliegen of zweven door de kosmos. VR is, ik zei het al, grensverleggend.
Misschien klinkt het cru maar wie weet kan het ook voor de terminale zorg ingezet worden. Bij stervensbegeleiding. Hoe mooi zou het zijn om mensen in hun laatste fase alvast een inkijkje te geven in wat een hiernamaals zou kunnen zijn. Zodat ze zweven boven groene weiden met de kleurrijke bloemen. Dat ze naar een omgeving reizen, waar ze altijd wel zouden willen blijven in plaats van angstig te lijden op hun doodsbed?

Waarschijnlijk stuiten deze mogelijkheden tegen een aantal borsten. Is het nog te vroeg voor gedachten waarin zelfs de dood wordt geïnnoveerd. Maar wat is er op tegen om nieuwsgierig te kijken naar wat de nieuwe technische ontwikkelingen te bieden hebben? Er voor open te staan en grenzen te verleggen. Zorg moet toch vooral gaan over hoe het leven prettiger, dragelijker, minder pijnlijk te maken voor hen die oud, ziek of anderszins beperkt zijn?

Euro’s
Een ander argument, dat tegenwoordig vaak in één adem met zorg wordt genoemd: euro’s besparen. Een virtuele sensatie is namelijk zeer betaalbaar. Voor nog geen tientje heb je al een (kartonnen) VR-bril. Wie ongeveer tweehonderd euro neertelt heeft een ‘echte’. Me dunkt, een vrij goedkope oplossing voor het welbevinden van ouderen en zieke mensen. En er zijn vast (jonge)ontwikkelaars die voor deze doelgroepen mooie oplossingen kunnen bedenken. Voor als we daar met z’n allen aan toe zijn, natuurlijk. Je kunt het altijd zelf eens proberen, zo’n VR-sensatie. Niets moet, veel kan.

Meer over toepassingen van virtual reality in de GGZ lees je hier en hier

Advertenties